Verslag Sumatra, Padang 2009

Oktober 2009

Het is intussen al weer een aantal dagen geleden dat we veilig terugkeerde vanuit Padang in Indonesië. Hierbij wil ik jullie een overzicht te geven van wat onze ervaringen zoal waren.

Op maandag 5 oktober zijn met 6 mensen vanuit Europa vertrokken naar Singapore. Daar sloot een RescueNet lid uit Canada zich bij ons aan. Vervolgens zijn we met een ferry naar het Indonesische eilandje Batam gevaren waar we met hulp van bekenden aldaar tickets konden krijgen voor een vlucht naar Padang. Op dinsdagavond kwamen we daarom aan in Padang.

Na ons gemeld te hebben bij de Verenigde Naties post die in de aankomst hal een loket had geopend werden we opgehaald en afgezet in ons tijdelijke onderkomen in de stad. Wat ons direkt opviel was het feit dat de verwachte chaos en verwoesting een stuk minder leek dan wat we verwacht hadden. Later bij daglicht zagen we dat weliswaar heel veel gebouwen beschadigd waren maar dat er relatief weinig echt ingestort waren. Toch is de schade er enorm maar is het te wijten aan het feit dat de aardbeving ’s middags om 5 uur plaatsvond dat er relatief weinig slachtoffers zijn gevallen. De meesten hebben een goed heenkomen weten te vinden. De volgende dag zijn we de hele dag bezig geweest om bij de VN uit te vinden waar we ingezet konden worden, hoe we vervoer konden regelen e.d. Heel leerzaam om te zien hoe deze coördinatie bij een ramp plaatsvindt. Het is ons die dag gelukt om veel kontakten te leggen, een opdracht meekregen en vervoer hebben kunnen regelen. Hierdoor konden we de volgende ochtend al afreizen naar een noordelijk gelegen gebied.

De VN had ons de opdracht gegeven om de actuele situatie in een bepaald gebied te gaan onderzoeken. Er was nog weinig bekend van die streek qua slachtoffers, schade aan wegen, gebouwen en bruggen, de nood e.d. Met 4 robuuste auto’s zijn we toen vertrokken om deze taak te vervullen. De eerste dag hebben we onze tent opgeslagen in een klein dorpje. Hiervandaan hebben we wat nadere tochten gemaakt om de situatie in kaart kunnen brengen en hebben teamleden medische hulp en trauma debriefing kunnen verlenen. Verder werden de kinderen van het dorp vermaakt met wat spelletjes en hebben we ons nuttig kunnen maken. De situatie bleek overigens minder ernstig dan gedacht. Alhoewel de aardbeving op sommige plaatsen bijna alles had platgegooid, stond een paar honderd meter verder op alles nog overeind zonder grote schade. Dit beeld zagen we steeds weer en het leek wel alsof de aardbeving haast selectief te werk was gegaan. Later werd ons verteld dat de schokken meer op en neerwaarts waren geweest en niet zozeer heen en weer waardoor gebouwen sneller ineenzakken.

Na dit dorpje zijn we verder gegaan naar een andere lokatie waar veel meer schade bleek te zijn. Dit gebied lag naast een vulkanische meer waar veel aardverschuivingen hadden plaatsgevonden door de aardbeving. Hierdoor werden veel mensen letterlijk begraven en waren er nog vele mensen vermist. In het dorpje waar wij uitkwamen konden we weer trauma debriefing doen en hebben we hulpgoederen en rijst kunnen ophalen en laten distribueren in de omliggende dorpjes.

Ook wat medisch werk hebben we kunnen doen, maar de mensen die hiervoor kwamen hadden voornamelijk ‘oude’ klachten die weinig of niets met de aardbeving te maken hadden. Desalniettemin hebben we verschillende kunnen helpen.

Aangezien we de auto’s voor een beperkte tijd hadden toegewezen gekregen en we ons ‘onderzoek’ hadden gedaan zijn we weer teruggekeerd naar de VN in Padang. Hier bleek dat verdere opdrachten meer lange termijn zaken betroffen en aangezien we als RescueNet de eerste fase als ons mandaat zien hebben we besloten wat eerder naar huis te komen dan we hadden gedacht. In Padang hebben we de laatste dagen nog wel wat kunnen helpen bij klaarmaken van voedselpakketten en hebben we mensen bezocht in getroffen wijken, met hen gesproken en lieten zij ons hun situatie zien. Vervolgens zijn we op zaterdag 17 oktober vanuit Padang weer richting Europa vertrokken.

Samengevat kunnen we zeggen dat we een zeer leerzame aktie hebben gehad en dat we veel meer inzicht hebben in hoe alles in zijn werk gaat bij een grote ramp. Aan de andere kant bleek de schok voor ons die voor de eerste keer uitgingen gelukkig beperkt omdat de ellende relatief meeviel. Dit neemt niet weg dat de getroffenen nog maanden, zo niet jaren met de gevolgen van de aardbeving geconfronteerd zullen blijven worden en is het te hopen dat hulpverleningsorganisaties die zich meer op de herstelfase en dus langere termijn concentreren, hun werkzaamheden in Padang en omgeving zullen blijven bieden.

Rest mij om jullie die ons in gebed hebben ondersteund en op financiële of op andere wijze hartelijk te bedanken voor jullie support. We beseffen ons maar al te zeer dat dit zeer belangrijk is bij ons werk en daar zijn we dan ook erg dankbaar voor.